WSTECZ



Ignacy
Witkiewicz -
Witkacy

1885
Urodził się 24 lutego w Warszawie.
1890
Rodzina Witkiewiczów przenosi się na stałe do Zakopanego.
1893-98
Staś Witkiewicz pisze pierwsze dziecinne utwory dramatyczne, pod kierunkiem ojca zaczyna rysować i fotografować.
1899
Zaczyna krystalizować się jego pasja malarska. Staś posiada już stały krąg znajomych, którzy w przyszłości będą stanowili grono jego najbliższych przyjaciół (m. in. Leon Chwistek, Bronisław Malinowski).
1903
W czerwcu zdaje we Lwowie maturę.
1904
Odbywa pierwsze podróże zagraniczne, do Wiednia, Monachium i Włoch.
1905
Rozpoczyna studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
1908
Spędza prawie trzy miesiące w Paryżu, gdzie głównie zwiedza muzea i galerie.
1909
Przełomowy rok w życiu Witkiewicza. Znajomość z Ireną Solską przeradza się w burzliwy romans, który będzie trwał trzy lata i doprowadzi go do napisania pierwszej powieści.
1910
Pierwsza próba obszernego utworu beletrystycznego, opartego na materiale autobiograficznym - 622 upadki Bunga czyli Demoniczna kobieta.
1911
Odwiedza w Londynie Bronisława Malinowskiego.
1910-13
Tworzy wspaniałe psychologiczne portrety, oprócz malarskich również fotograficzne - seria zdjęć m.in. ojca, matki i Bronisława Malinowskiego.
1914
W lutym 1914 roku jego narzeczona Jadwiga Janczewska popełnia samobójstwo. W tej tragicznej sytuacji, Bronisław Malinowski proponuje przyjacielowi przyłączenie się do ekspedycji na Nową Gwineę, w charakterze fotografa i rysownika. W czasie ich pobytu w Australii wybucha wojna. Witkiewicz wyjeżdża i dociera do Rosji, do Petersburga, gdzie wstępuje do ekskluzywnego pułku gwardii carskiej. Wysłany na front zostaje ranny.
1918
W połowie roku wraca do Polski, pisze swoją zasadniczą pracę - teorię sztuki Nowe formy w malarstwie, która zostanie wydana rok później. Powstają pierwsze dramaty.
1919-1924
Okres największej aktywności artystycznej. Maluje obrazy olejne w tzw. Czystej Formie, powstaje większa część dramatów. W 1923 żeni się z Jadwigą Unrug.
1925
Z inicjatywy Witkiewicza powstaje w Zakopanem Teatr Formistyczny. Zakłada "Firmę Portretową".
1927-1932
Pisze powieści: Pożegnanie jesieni, 1927; Nienasycenie, 1930; Jedyne wyjście, 1932-33; Nikotyna, alkohol, kokaina, peyotl, morfina, eter. Appendix, 1932. W 1929 roku poznaje Czesławę Oknińską-Korzeniowską.
1931-1938
Poświęca się prawie wyłącznie filozofii. Publikuje kilkadziesiąt artykułów filozoficznych. W 1937 zakłada w Zakopanem Teatr Niezależny.
1939
Po wybuchu wojny udaje się na wschód Polski, gdzie 18 września popełnia samobójstwo w miejscowości Jeziory na Polesiu.

WSTECZ